Bring Your Own Device - een toekomstperspectief voor het onderwijs

We schrijven januari 2017. Als Thijs zijn fiets in het fietsenhok heeft geplaatst, haalt hij zijn nieuwe iMe uit zijn zak. Mooi cadeau, gevonden onder de kerstboom. Het enige wat hij hoefde te doen is zijn duim op het scherm drukken en het nieuwe toestel synchroniseerde direct met het netwerk, zodat hij ook op zijn nieuwe toestel over alle apps en gegevens kon beschikken.

Als hij met zijn nieuwe device het schoolplein op loopt wordt er direct contact gelegd met het schoolnetwerk. Al het internetverkeer, dat via dit netwerk verloopt, krijgt een code mee, dat naar de gebruiker is te herleiden. Digitale pesterijen of ‘leuke’ filmpjes op YouTube zijn daarmee sterk teruggedrongen.

Thijs schakelt een app in waarmee hij op een plattegrond van de school kan zien waar zijn vrienden zijn. Hij heeft nog net tijd om zijn nieuwe aanwinst te laten bewonderen als er een bericht verschijnt dat zijn leraar over 3 minuten aanwezig is in lokaal 3.03. Thijs neemt afscheid van zijn vrienden en loopt nog even langs zijn locker. Hij houdt zijn iMe bij het slot, dat meteen open klikt, zodat hij zijn dock eruit kan halen.

Als hij 3.03 binnenloopt trilt zijn iMe even als teken dat hij is aangemeld voor deze les. Op het scherm in de klas worden alle leerlingen vermeld die hier, maar ook op twee andere locaties, de klas binnenlopen. Thijs klikt zijn iMe in zijn dock zodat hij nu een beeldscherm beschikbaar heeft. Joris Vrancken, docent geschiedenis, start de les met het bespreken van de opdracht met tijdbalken, die de leerlingen eerder hebben ingeleverd. Hij gaat ook in op de vragen die leerlingen via verschillende sociale netwerken hebben gesteld over de opdracht en de antwoorden daarop van andere leerlingen en enkele experts over 20^e eeuwse geschiedenis.

Joris vraagt Janne, een leerling op een andere locatie om haar uitwerking van de opdracht te presenteren. Janne verschijnt in beeld, presenteert haar tijdlijn die bij iedereen op het eigen device verschijnt en neemt zo alle andere lesgenoten mee in het verhaal. Aan het eind van de les geeft Joris de drie klassen een nieuwe opdracht mee.

Thijs krijgt wat statistieken over deze les op zijn scherm te zien: zijn score voor de opdracht, een analyse van zijn resultaten, een rating voor zijn vragen en antwoorden. Als Thijs de klas uitloopt, trilt zijn iMe even: hij is afgemeld voor de les en laat zijn device allerlei meldingen uit zijn sociale privénetwerk uitspreken. Ook speelt hij een gemiste videochat van vrienden uit Engeland af. Het netwerk heeft privémeldingen tegengehouden tijdens zijn aanwezigheid in de les.

Tijdens de pauze koopt Thijs een beker koffie en een gevulde koek. Hij rekent af door met zijn iMe even bij de lezer te houden. Op het prikbord hangt een filmposter. Als hij daar voorbij loopt, geeft zijn iMe een signaal. Thijs richt zijn iMe op de poster en ziet op zijn schermpje een vraag van zijn vriend verschijnen: “Lijkt me een gave film, zullen we daar dit weekend naar toe gaan?”. Met twee keer het scherm aantikken, ziet hij dat er voor de voorstelling van 16:00 nog voldoende plaatsen zijn. Hij sleept het venstertje naar de tekstballon met de vraag van zijn vriend en sluit af.

De les Biologie verloopt heel interactief. De docent stelt regelmatig vragen. Iedereen spreekt een kort antwoord in op het eigen apparaat die allemaal aangesloten zijn op de elo via het schoolnetwerk. Op basis van de antwoorden krijgen de leerlingen weer nieuwe vragen vanuit de elo. Als Thijs een aantal vragen achter elkaar niet kan beantwoorden komt de docent bij hem langs en legt hem nog even wat verder uit. Na het theoriedeel volgt een praktijkdeel. Samen met twee andere klasgenoten gaan ze aan de slag met een deel van het menselijk skelet, dat ze zelf gekozen hebben om te onderzoeken, zelf hebben gemodelleerd en net uit de 3D printer hebben gehaald. Door middel van augmented reality op hun apparaten projecteren ze het spierstelsel en de gewrichten over het skelet heen. Dankzij twee speciale 3d QR-codes die boven en onder het skelet meegeprint zijn kunnen ze gewoon om het skelet heen lopen, het beeld op hun mobiel volgt al hun bewegingen. Andere leerlingen zijn op dezelfde manier bezig met andere onderwerpen over de bouw van het lichaam. Tegen het einde van de les krijgen alle leerlingen een korte toets aan de hand van een aantal vragen met betrekking tot het deel dat zij hebben onderzocht. De scores verschijnen op het scherm. De leerlingen ontvangen op hun device nieuwe stof voor de volgende les als huiswerk. Afhankelijk van de scores van de toets kan het huiswerk meer of minder zijn. Thijs ontvangt 2 opdrachten en 3 filmpjes met uitleg, 2 van zijn leraar en 1 van een universiteit in de VS. De laatste geeft ook alvast punten voor als je iets met biologie wilt doen later en bovendien kan je daarmee voor Engels extra punten verdienen. Omdat Thijs later fysiotherapeut wil worden neemt hij zich voor om dit filmpje inclusief opdrachten ook te doen en plant het filmpje voor donderdagavond na zijn voetbaltraining en hij blokkeert zijn sociale netwerken vast voor een periode van 2 uur. Vanuit de elo krijgt hij de melding dat er dan twee Engelstalige docenten en 1 Nederlandstalige expert beschikbaar zijn op het internationale schoolnetwerk. Thijs geeft zijn voorkeur aan voor de Nederlandstalige expert: een student biologie die onderzoek doet in Argentinië. Hij krijgt een bevestiging dat hij samen met zes andere leerlingen wereldwijd voor donderdagavond binnen de virtuele werkruimte kan studeren met de student als ondersteuning.

Na de biologieles heeft Thijs een afspraak bij zijn mentor. Hij gaat het lokaal binnen waar zijn mentor zit. “Thijs, kom binnen”, zegt de mentor terwijl hij naar de stoel aan de andere kant van de tafel gebaart. Thijs gaat tegenover zijn mentor zitten, die zijn eigen apparaat tussen hen in legt. Het is nog een oude iPad4, maar blijkbaar kan zijn mentor daar nog goed mee vooruit. “Gesprek”, zegt zijn mentor op luide toon. Het scherm licht op. Vervolgens zegt de mentor zijn eigen naam en gebaart naar Thijs, dat hij ook even zijn eigen naam moet noemen. Op die manier calibreert het apparaat op de kenmerken van beide stemmen zodat het gesprek goed weergegeven kan worden in een tekstversie. De mentor bespreekt de resultaten van Thijs op basis van de geregistreerde statistieken. Daaruit blijkt dat Thijs moeite heeft met bepaalde onderdelen van wiskunde als gevolg van een rekendeficiëntie. De mentor verwijst hem naar een aantal aanvullende rekenmodules. Ze spreken af, dat Thijs over een maand een toets maakt voor het volgende mentorgesprek.

Na afloop van het gesprek zegt de mentor nog een keer “Samenvatting”. Op het scherm van zijn iPad verschijnt de tekst van het gesprek. De mentor tikt een paar kernwoorden aan en sluit de app af. Thijs vertrekt terwijl de volgende leerling binnenkomt.

Als hij buitenkomt, ziet hij dat het verslag van het gesprek binnengekomen is. Hij weet, dat als hij in zijn dossier kijkt, de samenvatting met daarin de gemaakte afspraken zichtbaar zal zijn. Als hij op die samenvatting klikt kan hij het hele verslag lezen. Hij weet ook dat zijn wiskundedocent een verwijzing heeft gekregen naar de afspraak over het rekenen. Als hij straks thuiskomt, zal zijn moeder wel vragen hoe hij het rekenen gaat aanpakken.

Thijs loopt snel naar het lokaal waar de leerlingenraad bij elkaar komt. De meeste anderen zijn al aanwezig, op het scherm ziet hij ook de meeste gezichten van de leerlingen op de andere locaties. Hij zet zijn dock met zijn iMe erin voor zich neer en start de vergaderapp. Vandaag gaat het over de evaluatie van het BYOD-beleid. De leerlingen zijn over het algemeen tevreden maar vinden dat het blokkeren van alle meldingen tijdens de les wel erg ver gaat. Er wordt geen onderscheid gemaakt tussen gewone en dringende oproepen. Er kan thuis wel iets gebeurd zijn! De leerlingenraad besluit om een voorstel te formuleren dat de school vraagt te onderzoeken of dringende meldingen toch doorgegeven kunnen worden.

Na afloop van de vergadering bergt Thijs zijn dock weer op in zijn kluisje. Hij laat zijn medeleerlingen in het internationale project met een berichtje weten dat hij met een halfuurtje thuis is en dat hij dan kan aansluiten. Er volgt een berichtje van György uit Szolnok (Hongarije): “Hurry up, we need you!”.

Dit was de laatste blogpost in een serie verkenningen over BYOD in het onderwijs. Deze serie kwam mede tot stand met inzet van: Germien Kamphorst, Kees Versteeg, Frank Thuss, Erno Mijland, Pieter Hendriks, Serge de Beer, Rob Keemink, Sander Peterse, Willem Karssenberg, Rian Visser en Wilfred Rubens.